De uitzending van Zembla op 11 november heeft voor veel reacties gezorgd. Ook voor veel bezorgdheid.

De in de uitzending naar voren gebrachte informatie is echter voor 100% juist. No-cure-no-pay is nu eenmaal zowel verleidelijk als misleidend.

Als slachtoffer krijg je de indruk dat je geen risico loopt, terwijl dat alleen maar iets betekent in het geval dat er "niets in de zaak zou zitten". Door vooraf te kijken of de zaak verhaalbaar is, kiest zo'n bureau alleen die zaken die sterk zijn, waar dus geen risico is.

Er is dus altijd succes en dan staat in de voorwaarden dat het slachtoffer 25% van zijn schadevergoeding moet afdragen aan het bureau. Bedenk dat daarover dan ook nog BTW betaald moet worden, zodat je in totaal bijna 30% van je schadevergoeding kwijt bent.

Een veel gehoord argument dat voor no-cure-no-pay zou pleiten, is dat je tussentijds niets hoeft voor te schieten. Dat is inderdaad zo, maar dat hoeft bij de meeste kantoren die niet met no-cure-no-pay werken ook niet. Daarnaast is het bij no-cure-no-pay meestal zo dat je ook toestemming geeft om voorschotten op de schadevergoeding via het kantoor te laten lopen, dat dan eerst daarop haar kosten mag inhouden.

Er is geen wetteljk verbod op no-cure-no-pay. Alleen mogen advocaten niet met no-cure-no-pay werken.

Is no-cure-no-pay dan altijd af te raden?

Neen, er zijn wel situaties te bedenken waarin het een oplossing zou kunnen zijn. Denk aan een letselschade die je oploopt door een medische fout. Vooral als de financièle gevolgen groot zijn, heb je geen geld voor een advocaat. Medische fouten zijn bijna altijd moeilijke zaken waar de kans op succes niet groot is. In zo´n heel bijzonder geval is het denkbaar dat een no-cure-no-pay contract wordt afgesloten. Maar bedenk, dat zijn hoge uitzonderingen.

Ga er maar van uit dat bij nagenoeg elk verkeersongeval of elk arbeidsongeval de zaak ook zonder een no-cure-no-pay contract goed kan worden afgewikkeld.

Hoewel verreweg de meeste zaken "glad" verlopen is er natuurlijk zo af en toe een zaak waarin het anders loopt dan verwacht. Het kan zijn dat de schuldvraag, die in eerste instantie duidelijk leek, toch problemen geeft. Verder kan er tijdens de behandeling verschil van mening ontstaan over de rol van een al voor het ongeval bestaande medische aandoening op de schadevergoedingsplicht. Het zou mooi zijn als op zo'n moment de keuze voor no-cure-no-pay mogelijk zou worden. Dan is er echt reden voor.

De praktijk is echter dat de beslissing om op basis van no-cure-no-pay de zaak te laten behandelen al moet worden genomen nog vóórdat de zaak überhaupt in behandeling wordt genomen.

Zit u met een vraag over no-cure-no-pay of over de uitzending, leg die dan aan mijnletsel.nl voor. Onderaan de pagina vindt u een contactformulier. Aarzel niet dit te gebruiken. U krijgt dan snel een reactie.